ชีวิตก็ของเรา เลิกเอาใจทุกคน

 

มนุษย์ที่ดีไม่ใช่คนที่ยอมตัวเองหายไปเพื่อทำให้ทุกคนพอใจ แต่คือคนที่รู้คุณค่าของตนเอง และรับผิดชอบชีวิตของตัวเองได้ก่อน

 

การเอาใจคนอื่นจนลืมดูแลตัวเอง ไม่ใช่ความเสียสละเสมอไป บางครั้งมันคือการทอดทิ้งหัวใจของตนเองอย่างเงียบ ๆ เพราะคนที่กำลังจมน้ำ ย่อมยากจะช่วยใครขึ้นฝั่งได้

 

ทุกสังคมยืนอยู่ได้จากคนที่ดูแลตนเองได้ก่อน แล้วจึงแบ่งปันพลัง เวลา และความเมตตาให้ผู้อื่น

 

การให้ที่ยั่งยืน จึงต้องเริ่มจากการมีต้นทุนชีวิตที่มั่นคง

อย่าทุ่มเทจนหมดแรง อย่าเห็นคุณค่าคนอื่นมากกว่าคุณค่าของตัวเอง

 

ก่อนช่วยคนอื่นได้ ตัวเราต้องยืนให้มั่นก่อน

ก่อนเป็นที่พึ่งของใคร เราต้องเป็นที่พึ่งของตัวเองได้ก่อน

 

ชีวิตก็ของเรา เลิกเอาใจทุกคน

 

คนที่รักเราอย่างแท้จริง จะไม่ต้องการให้เราเหนื่อยล้า เพื่อแลกกับการทำให้ทุกคนพอใจเสมอไป