อย่าให้ความทุกข์มีอายุเกินหนึ่งวัน

 

ความทุกข์เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของชีวิต แต่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องเก็บไว้เป็นเพื่อนตลอดไป บาดแผลอาจเกิดขึ้นได้ในวันนี้ แต่การนำมันติดตัวข้ามคืน ข้ามเดือน หรือข้ามปี คือการต่ออายุความทุกข์ด้วยความคิดของเธอเอง 

 

ทุกสิ่งล้วนไม่เที่ยง ทั้งความสุขและความเศร้า เมื่อวันหนึ่งผ่านไป เหตุการณ์นั้นได้จบลงแล้ว สิ่งที่ยังคงอยู่คือการยึดติดในใจ

 

อย่าให้ความทุกข์มีอายุเกินหนึ่งวัน 
ร้องไห้ได้ เสียใจได้ ผิดหวังได้ แต่เมื่อพระอาทิตย์ดวงใหม่ขึ้น จงให้โอกาสตัวเองเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

 

คนที่มีความสุขไม่ใช่คนที่ไม่เคยทุกข์ แต่คือคนที่รู้จักวางความทุกข์ลงในเวลาที่เหมาะสม เพราะการปล่อยวางไม่ใช่การลืม หากคือการไม่ยอมให้เรื่องเมื่อวาน ขโมยความสงบของวันนี้ 

 

จงเรียนรู้จากความทุกข์ รับบทเรียนจากมัน แล้วปล่อยให้มันจากไป

 

อย่าให้ความทุกข์มีอายุเกินหนึ่งวัน 
เพราะชีวิตสั้นเกินกว่าจะใช้เวลาทั้งชีวิต 
แบกเรื่องที่ควรจบไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน