คนที่ลำบากกว่าเรา บนโลกนี้อีกเยอะ   บางคนตื่นขึ้นมาพร้อมความหิว บางคนไม่มีบ้านให้กลับ บางคนเจ็บป่วยโดยไร้โอกาสรักษา ขณะที่บางคนต้องสูญเสียคนที่รักโดยไม่มีวันได้พบกันอีก   เมื่อใดที่ใจเราจมอยู่กับความทุกข์ ลองหยุดสักนิด และมองโลกด้วยสายตาแห่งความเข้าใจ   ไม่ใช่เพื่อเปรียบเทียบว่าใครทุกข์มากกว่ากัน แต่เพื่อเตือนตนเองว่า เรายังมีสิ่งดีงามที่ควรขอบคุณ ยังมีโอกาสให้ก้าวต่อ และยังมีพลังพอที่จะยืนหยัด   ความทุกข์ไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายเรา หากมีไว้เพื่อสอนให้เราเข้มแข็ง อ่อนโยน และเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ในวันนี้   คนที่ลำบากกว่าเรา บนโลกนี้อีกเยอะ   อย่าปล่อยให้ความทุกข์พรากความหวังจากหัวใจ แต่จงใช้ความหวังนำทางชีวิตให้ก้าวต่อไปอย่างสง่างาม.

เรื่องที่ไม่เข้าหู ก็อย่าไปฟัง   ผู้มีปัญญารู้จักเลือกสิ่งที่รับเข้ามาในใจ เพราะสิ่งที่เราได้ยิน ย่อมมีอิทธิพลต่อความคิด คำพูด และการกระทำของเรา   คำนินทา คำยั่วยุ หรือเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความขุ่นข้อง หากเรานำมาฟังซ้ำ ๆ ใจย่อมขุ่นมัวตามไปด้วย   เหมือนน้ำใสที่ถูกหยดหมึกลงทีละน้อย จนมองไม่เห็นความใสสะอาดเดิม   เรื่องที่ไม่เข้าหู ก็อย่าไปฟัง   ไม่ใช่เพราะเราหนีความจริง แต่เพราะเรารู้จักปกป้องความสงบของใจ   คนฉลาดไม่เสียเวลาเก็บทุกเสียงมาคิด คนมีวุฒิภาวะไม่ปล่อยให้ทุกคำพูดมากำหนดคุณค่าของตนเอง และคนที่มีความสุข คือคนที่เลือกฟังสิ่งที่สร้างปัญญา มากกว่าสิ่งที่สร้างความวุ่นวาย   เมื่อใดที่ได้ยินเรื่องไร้สาระ เรื่องทำลายกำลังใจ หรือเรื่องที่ก่อให้เกิดความแตกแยก จงยิ้มแล้วปล่อยผ่าน…

ความสุขที่ตรงไหน ก็อยู่ตรงนั้น   ผู้มีปัญญาย่อมรู้จักพอ และผู้รู้จักพอย่อมพบความสงบในใจ   ความสุขจึงไม่ใช่สิ่งที่อยู่ไกล ไม่ได้ซ่อนอยู่ในวันข้างหน้า หรือรอคอยเมื่อเรามีมากขึ้น แต่ซ่อนอยู่ในขณะนี้   หลายคนเฝ้ามองหาความสุขจากปลายทาง จนลืมชื่นชมระหว่างทาง   "ความสุขที่ตรงไหน ก็อยู่ตรงนั้น"   หากใจอยู่กับสิ่งที่ทำ ความสุขก็อยู่ในงาน หากใจอยู่กับคนที่รัก ความสุขก็อยู่ในความสัมพันธ์ หากใจรู้คุณค่าของสิ่งที่มี ความสุขก็อยู่ในชีวิตที่เป็นอยู่   ความทุกข์มักเกิดจากการวิ่งตามสิ่งที่ยังไม่มี แต่ความสุขเกิดขึ้นเมื่อเราเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่แล้ว   จงหยุดสักครู่ สูดลมหายใจลึก ๆ มองดูชีวิตด้วยใจที่รู้คุณ เพราะเมื่อใจหยุดแสวงหาจากภายนอก และกลับมาอยู่กับปัจจุบัน   ความสุขไม่ได้อยู่ที่ไหนไกลเลย…

โลกนี้ยังมีคนดีๆ อีกเยอะ   ความทุกข์มักทำให้เรามองโลกผ่านม่านหมอกแห่งความผิดหวัง จนบางครั้งเผลอคิดว่าโลกใบนี้ช่างโหดร้ายและโดดเดี่ยวเหลือเกิน   แต่หากเราหยุดนิ่งและมองให้ลึกลงไป จะพบว่าท่ามกลางความมืดมน ยังมีแสงสว่างจากหัวใจของผู้คนอยู่เสมอ   คนแปลกหน้าที่ยื่นมือช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน คนที่คอยรับฟังในวันที่เราอ่อนล้า หรือแม้แต่รอยยิ้มเล็กๆ ที่มอบกำลังใจให้กันในวันที่เหน็ดเหนื่อย สิ่งเหล่านี้คือหลักฐานว่า ความเมตตายังไม่เคยหายไปจากโลก   ความทุกข์อาจทำให้เราเจ็บปวด แต่ไม่ควรทำให้เราสูญเสียศรัทธาในความดี เพราะความจริงที่งดงามที่สุดคือ   "โลกนี้ยังมีคนดีๆ อีกเยอะ"   บางที ในวันที่ใครสักคนกำลังทุกข์ใจ คนดีคนนั้นอาจเป็นเรา ที่เลือกส่งต่อความเข้าใจ ความเมตตา และความหวังให้กับโลกใบนี้   อย่าปล่อยให้ความทุกข์ทำให้ลืมว่า โลกนี้ยังมีคนดีๆ อีกเยอะ  …

เกลียดใคร  อย่าไปให้ค่า   ความทุกข์จำนวนมากไม่ได้เกิดจากคนที่เรารู้สึกเกลียด แต่เกิดจากการที่เราเอาใจไปผูกไว้กับเขา คอยคิดถึง คอยจับผิด คอยโกรธ และคอยปล่อยให้เขามีอิทธิพลต่ออารมณ์ของเรา   เมื่อใดที่เราเกลียดใคร เมื่อนั้นเขาอาจกำลังเช่าพื้นที่ในใจเราอยู่ฟรี ๆ   สิ่งใดที่เราให้ความสำคัญ สิ่งนั้นจะเติบโตในใจ หากรดน้ำความเกลียดชัง ความทุกข์ก็ผลิบาน แต่หากปล่อยวาง ใจก็เป็นอิสระ   คนที่ไม่คู่ควรกับความคิดของเรา ไม่ควรได้รับพลังจากชีวิตของเรา   "เกลียดใคร อย่าไปให้ค่า"   ทุกครั้งที่คุณให้ค่าแก่ความเกลียด คุณกำลังมอบความสุขของตัวเองให้คนอื่นถือครอง   แต่เมื่อคุณวางลงได้ ความสงบจะกลับคืนมา และอิสรภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นในใจคุณเอง//    …

ความพยายาม ไม่เคยทรยศใคร   ความสำเร็จมิได้เกิดจากก้าวที่ยิ่งใหญ่เพียงครั้งเดียว แต่เกิดจากการก้าวเล็ก ๆ อย่างไม่ย่อท้อในทุกวัน   บางครั้งความพยายามอาจดูเงียบงัน เหมือนไม่มีใครมองเห็น และไม่ให้ผลลัพธ์ในทันที แต่แท้จริงแล้ว ทุกหยาดเหงื่อกำลังหล่อหลอมความเข้มแข็ง สติปัญญา และประสบการณ์ให้เติบโตอยู่ภายใน   คนที่ล้มเหลวแล้วลุกขึ้นใหม่ ย่อมเข้าใกล้ความสำเร็จกว่าคนที่ไม่เคยลงมือทำ   ความพยายามอาจไม่ให้ผลตอบแทนในวันที่เราคาดหวัง แต่จะตอบแทนเราในวันที่เราเติบโตพอที่จะรับมัน   เมื่อเหนื่อย จงพักได้ แต่ไม่ใช่ยอมแพ้ เมื่อผิดหวัง จงเรียนรู้ ไม่ใช่ท้อถอย เพราะทุกก้าวที่เดินด้วยความมุ่งมั่น ล้วนมีความหมาย   "ความพยายาม ไม่เคยทรยศใคร"   มันอาจใช้เวลา…

สิ่งเดียวที่มีอยู่จริง คือปัจจุบัน มนุษย์ทุกข์เพราะใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง อดีตเป็นเพียงความทรงจำ และอนาคตเป็นเพียงจินตนาการ แต่สิ่งที่มีอยู่จริงและสัมผัสได้ในขณะนี้ คือ "ปัจจุบัน" เมื่อเธอหมกมุ่นกับอดีต เธอกำลังแบกเงาของสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความผิดพลาด ความเสียใจ หรือความสำเร็จ ทุกอย่างล้วนจบลงแล้ว ส่วนการกังวลกับอนาคต ก็คือการปล่อยใจให้วิ่งไปหาสิ่งที่ยังมาไม่ถึง จนสูญเสียพลังชีวิตในวันนี้ ความสุข ความสงบ และพลังในการเปลี่ยนแปลงชีวิต เกิดขึ้นได้เฉพาะในปัจจุบันเท่านั้น เพราะนี่คือช่วงเวลาเดียวที่เราสามารถคิด พูด และลงมือทำได้จริง จงปล่อยอดีตให้เป็นบทเรียน ปล่อยอนาคตให้เป็นความเป็นไปได้ และกลับมาอยู่กับลมหายใจของขณะนี้ เพราะสิ่งเดียวที่มีอยู่จริง คือปัจจุบัน เมื่อเธออยู่กับปัจจุบันอย่างเต็มที่ ชีวิตจะไม่หลงอยู่ในความเสียดายของเมื่อวาน หรือความหวาดกลัวของวันพรุ่งนี้ แต่จะงดงามอย่างสมบูรณ์ในวันนี้

ทุกสิ่งที่เข้ามา  เพื่อจากไป   ความทุกข์ของมนุษย์ส่วนใหญ่ ไม่ได้เกิดจากการสูญเสีย แต่เกิดจากความพยายามยึดรั้งสิ่งที่ไม่มีวันคงอยู่ตลอดไป   ทรัพย์สิน เงินทอง ของรัก คนรัก ตำแหน่งหน้าที่ หรือแม้แต่ชื่อเสียง ล้วนเป็นเพียงผู้มาเยือนในชีวิต วันหนึ่งสิ่งเหล่านี้ย่อมเปลี่ยนแปลง เสื่อมสลาย หรือจากเธอไปตามกฎธรรมชาติ ไม่มีผู้ใดครอบครองสิ่งใดได้ตลอดกาล   เมื่อเธอหลงคิดว่า "สิ่งนี้เป็นของเธอ" ความทุกข์จึงเกิดขึ้นทันทีที่ความเปลี่ยนแปลงมาเยือน   หากเธอเข้าใจว่า ทุกสิ่งที่เข้ามา เพื่อจากไป เธอจะเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ยึดติด มีโดยไม่หลงใหล และสูญเสียโดยไม่แตกสลาย   สิ่งเดียวที่ไม่สูญหายไปพร้อมกาลเวลา คือความดีที่เธอได้กระทำไว้ ความเมตตาที่มอบให้ผู้อื่น ความเสียสละที่เกิดจากใจ และร่องรอยแห่งคุณงามความดีที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของผู้คน…