เมื่อเจ็บ ต้องปล่อย

 

ความทุกข์ส่วนหนึ่งไม่ได้เกิดจากเหตุการณ์ แต่เกิดจากการยึดติดกับเหตุการณ์นั้นไว้ในใจ

 

ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

 

เมื่อความเจ็บปวดมาเยือน จงรับรู้มันอย่างซื่อสัตย์ อย่าปฏิเสธ แต่ก็อย่าเชิญมันให้อยู่ต่อ

 

เมื่อเจ็บ ต้องปล่อย

ปล่อยไม่ได้แปลว่าลืม หรือทำเป็นไม่รู้สึก แต่คือการวางสิ่งที่แบกอยู่ลงจากบ่า

 

เมื่อเธอเฝ้ากอดความทุกข์ไว้นาน ความทุกข์นั้นจะค่อย ๆ กลายเป็นตัวตนของเธอ แต่เมื่อเธอมองเห็นมันตามความเป็นจริง เธอจะรู้ว่า มันเป็นเพียงผู้มาเยือน ไม่ใช่เจ้าของบ้าน

 

ดอกไม้ร่วงเพราะถึงเวลา เมฆลอยผ่านเพราะธรรมชาติ เช่นเดียวกับความเสียใจที่มีวันผ่านพ้น

 

จงเรียนรู้จากความเจ็บ แต่ไม่จำเป็นต้องอาศัยอยู่ในความเจ็บ

เพราะชีวิตไม่ได้ขอให้เธอเข้มแข็งตลอดเวลา

 

รู้ว่าทุกข์ แล้ววาง

รู้ว่าเจ็บ แล้วปล่อย

รู้ว่าไปต่อได้ แล้วเดินต่อไป