รู้จักพอ ใจจึงอิ่ม

 

มนุษย์จำนวนมากใช้ชีวิตด้วยความเชื่อว่า “ถ้ามีอีกนิด จะมีความสุขมากขึ้น” จึงวิ่งไล่ตามทรัพย์สิน ชื่อเสียง ความสำเร็จ หรือสิ่งของใหม่ ๆ ไม่รู้จบ

 

แต่เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ใจกลับไม่ได้หยุดนิ่ง กลับมองหาสิ่งต่อไปเสมอ

ผู้ที่ไม่รู้จักพอ เปรียบเหมือนคนดื่มน้ำทะเล

ยิ่งดื่มยิ่งกระหาย ยิ่งมีมากก็ยิ่งอยากมาก

เพราะความอยากไม่มีจุดสิ้นสุด

 

วันนี้อยากได้หนึ่ง พรุ่งนี้อยากได้สิบ เมื่อได้สิบก็อยากได้ร้อย ไม่มีวันรู้สึกว่า “ครบแล้ว”

ความสุขไม่ได้เกิดจากการมีทุกสิ่ง แต่เกิดจากการเห็นคุณค่าของสิ่งที่มี เมื่อใจหยุดเปรียบเทียบ หยุดไขว่คว้า และหันกลับมาขอบคุณปัจจุบัน ความสงบจะเกิดขึ้นเอง

 

ทรัพย์สินที่มากขึ้นอาจเติมเต็มคลังเก็บของ

แต่ไม่อาจเติมเต็มหัวใจได้ หากใจยังขาดความพอ

รู้จักพอ ไม่ใช่การหยุดเติบโต

แต่คือการหยุดทุกข์จากความอยากที่ไม่มีวันจบ

 

“รู้จักพอ ใจจึงอิ่ม”

เมื่อใจอิ่ม ความสุขก็ไม่ต้องวิ่งตามหาอีกต่อไป