ไม่มีใครอยู่สูง จนไม่ร่วงลงมา

ประวัติศาสตร์ของมนุษย์สอนบทเรียนเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั่นคือ ไม่มีความสูงใดรับประกันความมั่นคงตลอดไป ไม่มีอำนาจใดอยู่เหนือกฎแห่งความเปลี่ยนแปลง และไม่มีความสำเร็จใดได้รับการยกเว้นจากความไม่แน่นอน

ผู้ที่ยืนอยู่บนยอดเขา อาจลืมไปว่าความสูงมิได้ทำให้แรงโน้มถ่วงหายไป ตรงกันข้าม ยิ่งสูงเท่าไร ผลของการพลัดตกยิ่งรุนแรงเท่านั้น ความสำเร็จจึงไม่ควรเป็นเหตุแห่งความหยิ่ง แต่ควรเป็นเหตุแห่งความถ่อมตน

ความรุ่งโรจน์เป็นเพียงแขกชั่วคราว มิใช่เจ้าของบ้านถาวร วันนี้เราอาจได้รับการยกย่อง พรุ่งนี้อาจถูกลืมเลือน วันนี้เราอาจมีอำนาจ พรุ่งนี้อาจเหลือเพียงความทรงจำ

จงอย่าหลงตัวเองเมื่ออยู่สูง และอย่าสิ้นหวังเมื่ออยู่ต่ำ เพราะสถานะทั้งสองล้วนไม่คงอยู่ตลอดไป

ไม่มีใครอยู่สูงจนไม่ร่วงลงมา

ไม่มีใครร่วงลงมาจนไม่มีโอกาสลุกขึ้นอีกครั้ง