มีน้อยแต่พอ ดีกว่ามีมากแต่ขาด

 

ความสุขไม่ได้เกิดจากการมีมาก แต่เกิดจากการรู้จัก “พอ”

 

คนที่มีเงินไม่มาก หากใช้จ่ายอย่างสมเหตุผล รู้คุณค่าของสิ่งที่มี และไม่ปล่อยใจให้วิ่งตามความอยากไม่รู้จบ ย่อมมีความสงบและสุขใจได้ในทุกวัน

 

คนที่มีเงินมากมายแต่ไม่เคยพอใจ เปรียบเสมือนคนที่ดื่มน้ำทะเล ยิ่งดื่มยิ่งกระหาย ยิ่งได้มากก็ยิ่งต้องการมากขึ้น

 

ความทุกข์จึงไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงิน

แต่อยู่ที่ความรู้สึกขาดแคลนในใจ

 

สิ่งที่เรามุ่งความสนใจ จะขยายใหญ่ขึ้น หากเรามองเห็นคุณค่าในสิ่งที่มี ใจจะรู้สึกอุดมสมบูรณ์ แต่หากมัวมองสิ่งที่ยังไม่มี แม้ทรัพย์สินมากเพียงใด ก็ยังรู้สึกขาดอยู่เสมอ

 

มีน้อยแต่พอ ดีกว่ามีมากแต่ขาด

 

ความมั่งคั่งที่แท้จริง ไม่ได้วัดจากเงินในบัญชี แต่วัดจากความพอใจในหัวใจ

ผู้ที่รู้จักพอ ย่อมเป็นเศรษฐีแห่งความสุขได้ทุกวัน

ผู้ที่ไม่รู้จักพอ แม้มีทรัพย์ล้นฟ้า ก็อาจเป็นเพียงคนยากจนทางใจตลอดไป