แค่รู้สึกตัวเองมีคุณค่า พลังก็กลับมา..

โลกจะทดสอบเธอ จนวันที่เธอจากลา..

ปัญหาไม่ได้ยาก แต่ที่ยาก คือใจเธอ..

แม้แต่ดอกหญ้า ก็มีหน้าที่ของมัน..

ไม่มีใครเกิดมา สมบูรณ์แบบ..

การปล่อยวาง ไม่ใช่ความไร้ค่า แต่เป็นพลังที่ควบคุมจิตใจ..

สมดุลชีวิตกับการให้ เมื่อให้แล้ว ตัวเองต้องไม่เดือดร้อน..

ถ้าเปลี่ยนแปลงไม่ได้... ก็ยอมรับมัน..

มองข้ามไปบ้าง... อย่าใส่ใจไปทุกเรื่อง..

การตื่นนอนในตอนเช้า คือของขวัญอันล้ำค่า..

ไม่คิดเอาเปรียบ ไม่คิดทำร้าย ใจเราก็เป็นสุข..

ชีวิตก็ของเรา เลิกเอาใจทุกคน..