ก่อนช่วยคนอื่น ตัวเองต้องไม่เดือดร้อน

 

คุณธรรมไม่ได้เริ่มจากการเสียสละจนตนเองพัง แต่เริ่มจากการมีสติรู้ขอบเขตของตนเอง เพราะผู้ที่ยืนไม่มั่นคง ย่อมยากจะเป็นที่พึ่งพาของผู้อื่นได้อย่างแท้จริง

 

การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นสิ่งงดงาม แต่ความงดงามนั้นจะยั่งยืนก็ต่อเมื่อไม่ต้องแลกมาด้วยการทำร้ายตนเอง

 

เปรียบเสมือนคำแนะนำบนเครื่องบินที่ให้สวมหน้ากากออกซิเจนให้ตนเองก่อน แล้วจึงช่วยคนข้าง ๆ เพราะคนที่ขาดอากาศ ย่อมไม่อาจช่วยใครได้

 

การช่วยคนอื่นจนตัวเองเดือดร้อน ไม่ใช่ความเมตตาที่สมบูรณ์ แต่เป็นการสร้างปัญหาเพิ่มอีกหนึ่งคน จากผู้เดือดร้อนหนึ่งคน กลายเป็นผู้เดือดร้อนสองคน

 

การดูแลเวลา พลังงาน สุขภาพ และความมั่นคงของตนเอง ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่คือความรับผิดชอบ

 

ก่อนช่วยคนอื่น ตัวเองต้องไม่เดือดร้อน

 

คนที่ดูแลตนเองได้ดี ย่อมมีพลังที่จะช่วยเหลือผู้อื่นได้ไกลกว่า นานกว่า และงดงามกว่าเสมอ.