เมื่อไม่เห็นคุณค่าเรา ก็ปล่อยไป

 

ดอกไม้ไม่ได้บานเพื่อให้ใครชม แต่บานเพราะเป็นธรรมชาติของมัน

 

คุณค่าของเราไม่ได้ลดลง เพียงเพราะมีใครบางคนมองไม่เห็นมัน

 

เมื่อความตั้งใจดี ความเสียสละ หรือความรักที่เรามอบให้ ถูกมองว่าไร้ค่า อย่าเร่งพิสูจน์ตัวเองจนเหนื่อยล้า เพราะยิ่งร้องขอการยอมรับมากเท่าไร เรายิ่งส่งอำนาจในการกำหนดคุณค่าของตัวเองไปอยู่ในมือผู้อื่น

 

การถอยออกมา ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ แต่คือปัญญา

การเดินจากคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเรา ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีค่า

หากแปลว่าเราเริ่มเห็นคุณค่าของตัวเองแล้ว

 

เมื่อไม่เห็นคุณค่าเรา ก็ปล่อยไป

 

คุณค่าไม่ได้เกิดจากสายตาของใคร แต่เกิดจากความจริงที่เราเป็น

 

คนที่มองไม่เห็นเพชร อาจเรียกมันว่าก้อนหิน

แต่เพชรก็ยังเป็นเพชรอยู่เสมอ

คุณเองก็เช่นกัน