การปล่อยวาง ไม่ใช่ความไร้ค่า

แต่เป็นพลังที่ควบคุมจิตใจ

 

มีหลายครั้งที่ต้องเผชิญกับความผิดหวัง ความสูญเสีย

เรื่องราวที่ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง

หลายคนพยายามยื้อ พยายามควบคุม

หรือพยายามเก็บทุกอย่างไว้ในใจ

เพราะเชื่อว่าการปล่อยวางคือการยอมแพ้

คือความอ่อนแอ หรือเป็นการประกาศว่าตัวเองไร้ค่า

 

ในความเป็นจริงแล้ว การปล่อยวางไม่ใช่ความไร้ค่า

หากแต่เป็นความกล้าอันยิ่งใหญ่ที่ช่วยให้เธอควบคุมจิตใจของตนเองได้

การยึดติดกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้

เปรียบเสมือนการแบกก้อนหินหนักไว้บนบ่า

ยิ่งแบกนานเท่าไร ยิ่งเหนื่อยและหมดพลังมากขึ้น

 

แต่เมื่อเธอกล้าที่จะวางก้อนหินนั้นลง

เธอไม่ได้สูญเสียความสำคัญของสิ่งนั้นไป

หากแต่เธอเลือกที่จะรักษาพลังงานของตนเอง

เพื่อก้าวเดินต่อไปอย่างมีคุณภาพ

 

การปล่อยวางคือการยอมรับความจริง

ไม่ใช่การปฏิเสธความรู้สึก เธอสามารถเสียใจได้ ผิดหวังได้หรือร้องไห้ได้ แต่หลังจากนั้นเธอต้องเรียนรู้ที่จะไม่ปล่อยให้อารมณ์เหล่านั้นเข้ามาครอบงำชีวิต

 

 

การยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น คือจุดเริ่มต้นของการเยียวยาและการเติบโต

คนที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่คนที่ควบคุมทุกสิ่งได้

แต่คือคนที่รู้ว่าอะไรควรควบคุม และอะไรควรปล่อยผ่าน

 

 

บางครั้งความสงบไม่ได้เกิดจากการที่ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ แต่เกิดจากการเลือกที่จะไม่ต่อสู้กับสิ่งที่อยู่นอกเหนืออำนาจของเธอ

เมื่อเธอปล่อยวางความคาดหวังที่เกินพอดี

เธอจะมีความสุขกับปัจจุบันมากขึ้น

 

เมื่อเธอปล่อยวางความโกรธจะมีพื้นที่ในหัวใจสำหรับความเมตตามากขึ้น

เมื่อเธอปล่อยวางอดีตที่เจ็บปวด โอกาสใหม่ๆ จะเปิดให้อนาคตที่ดีกว่าได้เข้ามา

แท้จริงแล้วการปล่อยวางคือศิลปะแห่งการเลือก

เธอไม่ได้สูญเสียสิ่งใดไป

แต่เธอกำลังเลือกเก็บรักษาสิ่งที่สำคัญที่สุด

นั่นคือ “ความสงบภายในใจ”

 

 

การปล่อยวาง ไม่ใช่การยอมแพ้ต่อชีวิต  แต่คือการชนะใจตนเอง

 

เมื่อใดที่เธอชนะใจตนเองได้

เมื่อนั้นเธอจะค้นพบพลังอันยิ่งใหญ่

ที่ไม่ใช่พลังในการควบคุมโลกภายนอก

แต่เป็นพลังในการควบคุมโลกภายในของเธอ

อย่างมั่นคง สงบ และงดงามตลอดไป.